ข้างหลังชีวิต ภาคมัชฌิมวัย ตอน”คนโรงแรม”(10)

ในที่สุดผมก็หวนกลับคืนเป็น”คนโรงแรม”อีกครั้งหนึ่ง หลังจากที่ตระเวณไปหาประสบการณ์อาชีพอื่นๆนานหลายปี

ผมเข้าทำงานที่โรงแรมใหม่ชื่อ โรงแรมแกรนด์ เดอ วิลล์ หน้าวังบูรพา ตามที่กล่าวมาโดยสังเขปแล้วในตอนก่อน(ตอนคนขายสินค้าโชห่วย 3) โรงแรมนี้สร้างบนเนื้อที่เพียงสองไร่เท่านั้น มีความสูง 21 ชั้น จำนวน 220 ห้อง เป็นโรงแรมสุดท้ายของเขตพระนครก่อนที่จะมีเทศบัญญัติห้ามมิให้สร้างอาคารสูงเกิน 12 ชั้น เนื่องจากเป็นเขตเกาะรัตนโกสินทร์

โรงแรมนี้เป็นของตระกูล ตังทัตสวัสดิ์ ฉะนั้นจึงบริหารงานแบบระบบครอบครัว มีผู้บริหารที่เป็นข้าวนอกนา(ไม่ใช้นามสกุลตังทัตสวัสดิ์) 3 คนคือ ผู้จัดการทั่วไป (คุณอัชฌา จารุวัสต์ ) ผมและหัวหน้าช่าง เริ่มกันที่ เจ้าสัวกัญจน์ ตังทัตสวัสดิ์(คุณพ่อ)เป็นประธานกรรมการ พ.ต.อ.(พิเศษ)นพ.กำพล ตังทัตสวัสดิ์(ลูกชายคนโต) เป็นกรรมการผู้จัดการ คุณสิงห์ ตังทัตสวัสดิ์(ลูกชายคนที่สอง) เป็นรองกรรมการผู้จัดการ ภรรยา นพ.กำพล เป็นแม่บ้าน ภรรยาคุณสิงห์(คุณบุญทิวา) เป็นผู้จัดการฝ่ายบัญชีและการเงิน ลูกสาวรองคนสุดท้อง เป็นผู้จัดการฝ่ายต้อนรับ มีเพียงคุณอนันต์ ตังทัตสวัสดิ์ ลูกชายคนสุดท้อง ที่ไม่ได้เข้ามาร่วมสังฆกรรมด้วย

ดังนั้นคงจะพอหลับตาเห็นว่าผู้บริหารประเภทข้าวนอกนาอย่างผม และเพื่อนร่วมงานอีกสองคนจะอยู่ในสายตาของคนในครอบครัวตลอดเวลา ถามว่าอึดอัดใจใหม ก็ต้องตอบว่ามากๆเลยละ แต่ก็ต้องพยายามปรับตัวให้เข้ากับคนในครอบครัวของเจ้าของโรงแรมให้ได้ ไหนๆก็หลวมตัวเข้ามาแล้วนี่ โดยเฉพาะผมรับหน้าที่เป็นผู้จัดการฝ่ายบุคคลและธุรการ ย่อมมีเรื่องมากมาย ไหนจะต้องเขียนระเบียบข้อบังคับของโรงแรม แต่ก่อนที่โรงแรมจะเปิดทำการผมต้องสัมภาษณ์คนสมัครงานนับเป็นจำนวนหลายร้อยคน หนักหนาสาหัสกว่าที่โรงแรมปอยหลวงมากนัก ต้องจัดทำหน้าที่งานของพนักงานทุกระดับ (Job Description) จัดทำแผนผังองค์กร ฯลฯ ท้ายสุดต้องประชุมปฐมนิเทศพนักงานทั้งหมด (Orientation)

จำได้ว่าคืนก่อนที่จะเปิดโรงแรมอย่างเป็นทางการ(Grand Openning)ผมและคุณอัชฌา จารุวัสต์ หลาน พล.อ.เฉลิมชัย จารุวัสต์ อดีตผู้ว่าการ อสท.ไม่ได้นอนทั้งคืน เพราะต้องเตรียมงานทุกอย่างให้เรียบร้อย

วันที่เปิดโรงแรมผมจำไม่ได้ จำได้ว่าเปิดเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2530 นาน 23 ปีมาแล้ว ผมมาทราบภายหลังว่านพ.กำพล ท่านมีที่ปรึกษาอยู่คนหนึ่งทำงานที่โรงแรมเอราวัณ(ยุคเก่า) ท่านมักจะข้ามถนนจาก รพ.ตำรวจไปกินข้าวและขอคำปรึกษาจากที่ปรึกษาคนนี้เกือบทุกวัน ดังนั้นที่ท่านคุยกับผมเป็นสิบครั้งนัยว่าเพื่อทดสอบว่าผมรู้งานจริงหรือเปล่า โชคดีที่ผมรู้งานจริงๆ(ไม่ได้โม้นะ) จึงรอดตัวไปด้วยประการฉะนี้

และคุณอัชฌา จารุวัสต์ก็ได้รับการฝากงานจากที่ปรึกษาคนนี้แหละ

Advertisements

เกี่ยวกับ หนุ่มร้อยปี

ชอบดูหนัง ฟังเพลงเก่า เล่าความหลัง นั่งเล่นเน็ต ถ่ายรูป อ่านหนังสือ
ข้อความนี้ถูกเขียนใน คนโรงแรม คั่นหน้า ลิงก์ถาวร

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s