ข้างหลังชีวิต ภาคมัชฌิมวัย ตอน”คนทำหนังสือ”(1)

ผมลาออกจากงานที่โรงแรม แกรนด์ เดอ วิลล์ ประมาณต้นปี พ.ศ. 2531 งานต่อไปที่รองรับผมคือ ที่บริษัท โปรเฟสชั่นแนลแมนเนจเมนต์ จำกัด ซึ่งดำเนินธุรกิจจัดทำนิตยสารรายเดือนชื่อ “นักขาย” มีขนาดรูปเล่มแบบเดียวกับนิตยสาร รีดเดอร์ไดเจ็สต์ ฉบับภาษาไทยชื่อ สรรสาระ นั่นเอง

บริษัทนี้ประธานกรรมการคือ คุณไพบูลย์ สำราญภูติ (เจ้าเก่า) คุณสมใจ สำราญภูติ เป็นกรรมการผู้จัดการ ผมมารับงานตำแหน่ง ผู้จัดการทั่วไป สำนักงานตั้งอยู่ที่ ซอยโรงภาพยนตร์โคลัมเบีย ถนนพหลโยธิน เขตจตุจักร กทม.

ช่วงที่ผมมารับงานบริษัทได้พิมพ์นิตยสาร นักขายไปแล้วหลายฉบับ ผู้บริหารของนิตยสารนักขายประกอบไปด้วย คุณไพบูลย์ สำราญภูติ เป็นบรรณาธิการผู้พิมพ์โฆษณา บรรณาธิการบริหาร คุณวิษณุ ทรัพย์สุวรรณ หัวหน้ากองบรรณาธิการ คุณพนิต สุวรรณวาจกกสิกิจ กองบรรณาธิการและนักเขียนประจำมีหลายท่าน อาทิ ชูเกียรติ กาญจนชาติ ไชยยงค์ เจริญเมือง ประสาร มฤคพิทักษ์ เสนีย์ แดงวัง อมร ถาวรมาศ ไพโรจน์ ลิมปกาญจน์ ฯลฯ เป็นต้น สำหรับที่ปรึกษานั้นมีจำนวนหลายสิบท่าน

นิตยสารนักขายมีสารคดีเกี่ยวกับการตลาดและการขาย ซึ่งนักเขียนแต่ละท่านก็มีความรู้และประสบการณ์อย่างดียิ่ง พูดง่ายๆว่าหากนักขายทั้งหลายอ่านนิตยสารนี้เล่มเดียวจะได้รับความรอบรู้อย่างครบครันทีเดียว แต่น่าเสียดายที่ยอดจำหน่ายของนิตยสารฉบับนี้ไม่ดีเท่าที่ควร และมีปัญหาเกี่ยวกับสายส่ง ต่อมาจึงวางจำหน่ายหนังสือตามแผงเอง นอกจากนี้บริษัทยังมีฝ่ายจัดสัมมนาและอบรมด้วย เพื่อจัดสัมมนาเกี่ยวกับเรื่องการตลาดและการขายที่อยู่ในความสนใจของสังคมธุรกิจในขณะนั้น

งานสัมมนาและอบรมได้รับความสำเร็จเป็นอย่างดี จัดสัมมนาบางรายการมีผู้เข้าร่วมจำนวนหลายร้อยคนก็มี เช่น จัดสัมมนาเรื่อง โจ จีราร์ดยอดนักขาย ที่ห้องมรกต โรงแรมอินทรา ประตูน้ำ มีผู้เข้าร่วมสัมมนาจำนวนเกือบ 500 คน และต้องจัดเป็นประจำปีละหนึ่งครั้งอยู่สองสามปี โดย คุณไพบูลย์ สำราญภูติ เป็นวิทยากร เอง

ปัญหาที่น่าหนักใจของผู้จัดพิมพ์นิตยสารในเมืองไทย เป็นปัญหาที่มีมานานแล้ว เช่น ยอดจำหน่ายไม่ดี โฆษณาไม่เข้า จึงทำให้นิตยสารดีๆหลายฉบับต้องปิดตัวเองลงอย่างน่าเสียดาย นิตยสาร “นักขาย”ก็อยู่ในแนวนี้เช่นกัน

หลังจากที่บริษัทจัดพิมพ์นิตยสารมาได้ประมาณสามปีกว่าก็ต้องปิดตัวลง เพราะภาระค่าใช้จ่ายต่างๆเพิ่มขึ้น เช่นค่าใช้จ่ายในการจ้างโรงพิมพ์ เป็นต้น

ในช่วงท้ายๆที่จะปิดตัวลงนั้น ผมได้ช่วนคุณวิวัย จิตต์แจ้ง มาช่วยทำงานในด้านส่งเสริมการขายด้วย เมื่อเห็นว่ากิจการคงจะทำต่อไปไม่นาน ผมจึงให้คุณวิวัยไปติดต่อคุณชัชวาลย์ สุวรรณไพรพัฒนะ อดีตเจ้าของห้างฯลัคกี้แฟมิลี่สโตร์ ที่ล่มสลายไปตามที่เขียนเล่ามาในตอนก่อนนั้น เพราะมีข้อมูลว่าได้มีเงินทุนก้อนใหญ่มาจัดทำหมู่บ้านทาวน์ อิน ทาวน์ ที่ซอยวัดเทพลีลา

คุณวิวัย มาแจ้งว่าคุณชัชวาลย์ยินดีชวนให้เราทั้งสองคนไปช่วยทำงานอีกครั้ง ดังนั้นเราทั้งสองคนจึงอำลาจากนิตยสาร “นักขาย” หลังจากที่ผมมาช่วยงานได้ประมาณหกเดือน คุณวิวัยมาช่วยงานประมาณสามเดือน

Advertisements

เกี่ยวกับ หนุ่มร้อยปี

ชอบดูหนัง ฟังเพลงเก่า เล่าความหลัง นั่งเล่นเน็ต ถ่ายรูป อ่านหนังสือ
ข้อความนี้ถูกเขียนใน คนทำหนังสือ คั่นหน้า ลิงก์ถาวร

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s