ชีวิตวันนี้ (5)

ผมเคยโพสต์ไว้ในบล็อกนี้ภาคปัจฉิมวัย 5 ว่า ได้รับการเชิญให้เป็นกรรมการสมาคมการบริหารโรงแรมไทย จากคุณรัชนีวรรณ รัตนวิระกุล ปัจจุบันเป็นรองเลขาธิการสมาคมฯ เป็นกรรมการสมาคมในตำแหน่ง ประชาสัมพันธ์ มีหน้าที่ในการประชาสัมพันธ์กิจกรรมต่างๆของสมาคม และสร้างสื่อการประชาสัมพันธ์ทางสื่อออนไลน์ เช่น เว็บไซต์ สื่อโซเชียลมีเดีย เช่น Facebook เป็นต้น

เมื่อสมาคมมีการจัดหลักสูตรอบรมต่างๆขึ้น ก็ได้รับมอบหมายให้ทำหน้าที่พิธีกรหลักสูตรอบรมต่างๆ มาตั้งแต่ พ.ศ. 2547  ถึงปัจจุบันนี้เป็นเวลา 13 ปีแล้ว

Advertisements
โพสท์ใน ไม่มีหมวดหมู่ | ใส่ความเห็น

ชีวิตวันนี้ (4/2)

เที่ยวไปกำไรชีวิตทริปที่ 3 ของปีนี้ กลางเดือนพฤษภาคม ระหว่างวันที่ 12-14 บุตรชายคนโต กบ ธนวรรณ และ แหวว ปุณณภา ภริยาของเขาพาไปเที่ยวอิสานใต้ เริ่มจากสุรินทร์ บุรีรัมย์ อุบลราชธานี และศรีษะเกษ

ชมปราสาทหินพนมรุ้งที่สุรินทร์ ชมปราสาทเมืองต่ำที่บุรีรัมย์ ชมแม่น้ำสองสี สามพันโบก ผาแต้ม ที่อุบลราชธานี เชิญชมภาพครับ

โพสท์ใน ไม่มีหมวดหมู่ | ใส่ความเห็น

ชีวิตวันนี้ (4/1)

เที่ยวไปกำไรชีวิตทริปที่สองของปี 2560 ทริปนี้ลูกชายคนเล็ก โอ๋ อวิรุทธ์ เป็นเจ้ามือและเจ้าภาพพาไปพักผ่อนที่เกาะเสม็ด บ้านเพ ระยอง เทศกาลสงกรานต์ปีนี้ เข้าพักที่นิมมานรดีรีสอร์ท โปรดชมภาพครับ

โพสท์ใน ไม่มีหมวดหมู่ | ใส่ความเห็น

ชีวิตวันนี้(4)

มีคนกล่าวว่าการท่องเที่ยวเป็นกำไรชีวิต ผมยอมรับว่าเป็นกำไรชีวิตจริงๆ โดยเฉพาะชีวิตวัยสูงอายุ เพราะผู้สูงอายุมีโอกาสที่จะท่องเที่ยวอีกไม่นานนัก

ชีวิตของผมได้กำไรจากการท่องเที่ยวในปี พ.ศ.2560 มาตั้งแต่ต้นปี ทริปแรกไปพักผ่อนที่วิลล่า มาล็อก ปรานบุรี เป็นรีสอร์ทที่สวยงามมาก ตกแต่งสไตล์โมร็อกโค อาหรับ ทริปนี้ไปเที่ยวทั้งครอบครัวครับ เชิญชมภาพครับ

โพสท์ใน ไม่มีหมวดหมู่ | ใส่ความเห็น

ชีวิตวันนี้ (3)

สังคมไทยในช่วงนี้ได้ยินคำว่า “สังคมผู้สูงอายุ” บ่อยขึ้น จากหน่วยราชการที่เกี่ยวข้อง นักวิชาการ นักสังคมสงเคราะห์ ฯลฯ เคยสงสัยเป็นการส่วนตัวเหมือนกันว่า จะมีผู้สูงอายุมากน้อยแค่ไหน ที่มีปฏิกิริยากับคำนี้

ผู้เขียนมีความกัวลใจเป็นการส่วนตัวว่า เมื่อสังคมไทยเข้าสู่สังคมผู้สูงอายุเต็มที่แล้ว จะเห็นความเปลี่ยนแปลงอะไรบ้างเป็นการต้อนรับสังคมผู้สูงอายุ อาทิ หน่วยงานที่เกี่ยวข้องจัดบริการสิ่งอำนวยความสะดวกให้ผู้สูงอายุ สวัสดิการที่เหมาะสมสำหรับผู้สูงอายุจากหน่วยราชการ เพราะเท่าที่ดูภาพรวมของสังคมไทยแล้ว เห็นว่ามีสิ่งที่ต้องพัฒนาปรับปรุงอีกมาก ประการสำคัญสิ่งที่ต้องพัฒนาปรับปรุงนั้น ล้วนต้องใช้งบประมาณจำนวนมหาศาล

ดูสวัสดิการที่เป็นรูปธรรมจากทางราชการวันนี้ นอกจากสถานสงเคราะห์คนชรา(ซึ่งมีอยู่ไม่กี่แห่ง)แล้ว เงินเบี้ยเลี้ยงผู้สูงอายุก็ยังไม่ตอบสนองชีวิตประจำวันผู้สูงอายุเท่าที่ควร เพราะปัจจุบันค่าครองชีพมันสูงขึ้นทุกวัน ไม่สัมพันธ์กับชีวิตความเป็นอยู่ของผู้สูงอายุ หากจะปรับเงินเบี้ยเลี้ยงให้เหมาะสมกับความเป็นจริงแล้ว คำถามเดิมๆก็จะกลับมาว่า แล้วจะเอาเงินงบประมาณมาจากไหนมาจ่าย

เรื่องของเรื่องมันก็คงต้องค่อยๆพัฒนาปรับเปลี่ยนไปตามที่จะทำได้ คนสูงอายุที่พอจะช่วยตนเองได้ส่วนหนึ่งคือข้าราชการเกษียณรับเงินบำนาญ อาจจะไม่เดือดร้อนนัก คนสูงอายุส่วนอาชีพอื่นๆ เช่น คนทำงานเอกชน เกษตรกร คนค้าขาย ก็ต้องช่วยตนเองไปก่อน

สำหรับผู้เขียนบทความนี้คงไม่เดือดร้อนมากนัก อาศัยบารมีของภริยาคู่ทุกข์คู่ยากที่เธอเป็นข้าราชการ ในการเบิกค่ารักษาพยาบาลได้ หากเธอเกษียณงานแล้วก็มีเงินบำนาญมาแบ่งให้ใช้ตามสมควรแก่อัตถภาพ ชีวิตวันนี้ของผู้เขียนดูจะมีความสุขในระดับหนึ่งครับ

โพสท์ใน ข้างหลังชีวิต, ชีวิตวันนี้ | ใส่ความเห็น

ชีวิตวันนี้ (2)

ตามที่เคยเล่าให้อ่านมาแล้วว่า ผู้เขียนเคยล็อกอินเข้าเขียนบล็อกที่ http://www.wordpress.com มานานถึงสามปี ในระหว่างสามปีที่ผ่านมา พยายามล็อกอิเข้าเว็บฯนี้นับเป็นร้อยๆครั้ง โดยไม่ละความพยายาม ไม่ว่าจะใช้เวลานานเท่าใด โดยมีความมุ่งมั่นแบบกัดไม่ปล่อย

เพื่อให้สะใจในการรอคอยมานาน จึงอัพโหลดแอพฯ http://www.wordpress.com มาติดตั้งจำนวนสามเครื่องคือ สมาร์ตโฟนยี่ห้อ Samsung G S5,iphone 6 และแท็บเล็ตยี่ห้อ Huawei Mediapad T2 7.o” เรียกว่าล็อกอินเข้าเขียนบล็อกได้ทุกรูปแบบ สะใจกันไปเลยละ

นอกจากนี้ยังล็อกอินเข้าเขียนบล็อกที่เครื่องคอม PC ได้อีกเครื่องหนึ่ง

ถามตนเองว่าอย่างนี้จะเอาเรื่องอะไรมาเขียนบล็อก จะบ้า(เขียน)บล็อกไปถึงไหนกัน

โพสท์ใน ไม่มีหมวดหมู่ | ใส่ความเห็น

ชีวิตวันนี้ (1)

ข้อเขียนชุดนี้เป็นภาคต่อจาก “ข้างหลังชีวิต” ครับ จะเขียนเกี่ยวกับชีวิตของผมในวันนี้ว่าทำกิจกรรมอะไรบ้าง มีความเป็นอยู่อย่างไร แล้วกิจกรรมตามสโลแกนที่ตั้งไว้ “ชอบดูหนัง ฟังเพลงเก่า เล่าความหลัง นั่งเล่นเน็ต” ยังปฏิบัติอยู่อย่างสม่ำเสมอหรือเปล่า

เริ่มกันตั้งแต่อายุย่างขึ้น 80 ปี เมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม ที่ผ่านมาก็แล้วกันนะ

ก่อนจะถึงวันคล้ายวันเกิดวันที่ 14 พฤษภาคม บุตรชายคนโต กบ ธนวรรณ และ แหวว ปุณณภา ภรรยาของเขา ได้พาไปเที่ยวอิสานใต้ เริ่มตั้งแต่สุรินทร์ บุรีรัมย์ ศรีษะเกษ และอุบลราชธานี วันกลับกรุงเทพตรงกับวันคล้ายวันเกิดพอดี (วันอาทิตย์ที่ 14 พฤษภาคม) มีโอกาสได้มาทำบุญร่วมกับครอบครัวของบุตรสะไภ้คนโต ที่วัดแห่งหนึ่งในหมู่บ้าน อ.พยุห์ ศรีษะเกษ มีการเป่าเค็กวันคล้ายวันเกิด และมีการอวยพรจากญาติๆของบุตรสะไภ้โดยการผูกข้อมือแบบประเพณีอิสาน เป็นความรู้สึกที่แปลกใหม่และมีความสุขดี

กำลังหาเมนูที่จะนำภาพประกอบมาลง แต่ยังหาไม่พบเพราะไม่ได้เข้ามาเขียนนานแล้ว ตอนนี้อาจจะไม่มีภาพประกอบครับ ต้องขออภัยด้วย

เคยคิดเล่นๆมานานแล้วว่าเมื่ออายุย่างขึ้นเลข 80 ปี ชีวิตจะเป็นอย่างไรหนอ? วันที่เขียนโพสต์นี้ก็มีอายุย่างขึ้น 80 ปีมาได้เดือนกว่าแล้ว โดยรวมก็ยังปกติดีอยู่นะ สุขภาพโดยรวมก็ยังเหมือนเดิมๆที่ผ่านมา โรคภัยไข้เจ็บก็ยังมีเหมือนเดิม ไม่มีโรคใหม่อะไรเพิ่มเข้ามาให้วุ่นวาย ความคิดความอ่านหรือความจำก็ยังปกติดีอยู่

ที่น่ายินดีคือสามารถล็อกอินเข้าระบบมาเขียนบล็อกที่ http://www.wordpress.com ได้ ตั้งแต่ไม่สามารถล็อกอินเข้าระบบได้เมื่อตอนอายุ 77 ปีที่ผ่านมา จะถือว่าเป็นรางวัลให้ชีวิตวัย 80 ปีก็ได้นะ

พูดถึงการใช้คอมฯเล่นเน็ต ผมใช้ประจำทุกเช้ามาตั้งแต่ พ.ศ. 2549 ระหว่างเวลา 08.00-11.30 น. ทุกวันไม่เว้นวันเสาร์อาทิตย์ เว้นแต่จะไปต่างจังหวัดเท่านั้น แม้จะไปต่างจังหวัดก็ใช้สมาร์ตโฟนหรือแท็บเล็ตแทน เรียกว่ากิจกรรมนี้เป็นส่วนหนึ่งของชีวิตผมทีเดียว

วันนี้เขียนเท่านี้ก่อนนะครับ พบกันโพสต์หน่าครับ สวัสดีครับ

 

โพสท์ใน ข้างหลังชีวิต, ไม่มีหมวดหมู่ | ใส่ความเห็น